9. Sınıf Dil ve Anlatım Ada Yayınevi Ders Kitabı Sayfa 12 Cevapları

9. Sınıf Dil ve Anlatım Ada Yayınevi Ders Kitabı Sayfa 12 Cevapları

10. Sınıf Dil ve Anlatım Öğün Yayınları Ders Kitabı Sayfa 63 Cevapları

10. Sınıf Dil ve Anlatım Öğün Yayınları Ders Kitabı Sayfa 63 Cevapları

10. Sınıf Dil ve Anlatım Öğün Yayınları Ders Kitabı Sayfa 62 Cevapları

10. Sınıf Dil ve Anlatım Öğün Yayınları Ders Kitabı Sayfa 62 Cevapları

10. Sınıf Dil ve Anlatım Öğün Yayınları Ders Kitabı Sayfa 60 Cevapları

10. Sınıf Dil ve Anlatım Öğün Yayınları Ders Kitabı Sayfa 60 Cevapları

10. Sınıf Dil ve Anlatım Öğün Yayınları Ders Kitabı Sayfa 59 Cevapları

10. Sınıf Dil ve Anlatım Öğün Yayınları Ders Kitabı Sayfa 59 Cevapları

2 sene önce admin tarafından yazıldı, kere görüntülendi ve hakkında hiç yorum yapılmadı.

Fabl Ve Fabl Örnekleri,fabl örnekleri,fablın özellikleri,fabıl örnekleri,fabl nedir,fabl hakkında bilgi


Öykünce – Fabl

Öykünce ya da fabl içinde bir ders ya da öğüt bulunan öyküdür. Yazar genellikle bu dersi öykünün sonunda, ‘gülme komşuna, gelir başına’ gibi bir cümleyle özetler.
Fablların kahramanları genellikle havyanlardır. Ama bu hayvanlar insanlar gibi düşünür, konuşur ve tıpkı insanlar gibi davranır.
Dünyanın en ünlü fabl yazarları Ezop ve Jean de La Fontaine’dir. Ezop’un fablları İ.Ö. 300 yılında derlenerek yazıya geçirilmiştir. ABD’li James Thurber ve İngiliz George Orwell çağdaş fabl yazarlarıdır.

Fabl Özellikleri
1. Başrollerinde hayvanların rol aldığı hayvanların konuştuğu hayvan hikayeleri.. (Örn: Ağustos böceği ve Karınca)
2. Bu isin en bilinen kişileri Beydeba, Ezop ve La Fontaine‘dir.
3. İnsanlar arasında cereyan eden olayları hayvanlar bitkiler ya da cansız varlıklar arasında geçiyormuş gibi göstererek bu yolla insanlara ahlak ve ibret dersi vermek örnek göstermek ya da bir düşünceye güç kazandırmak isteyen bir çeşit masaldır.
4. Teşhis ve intak sanatları üzerine kurulmuştur.
5. Dünya edebiyatında ilk ve önemli fabllar Hint yazarı Beydeba’ya aittir. Beydeba ’nın fablları Kelile ve Dimne adlı bir eserde toplanmıştır.
6. Türkçe’deki ilk örneği Harname’dir.

Fabl – Fablın Özellikleri

Fabl (fable): 
Düzyazı ya da şiir biçiminde, ders vermek amacıyla kaleme alınmış kısa anlatı. Kişiler genellikle insane olmayan yaratıklar ya da cansız nesnelerdir. Yazınsal fablın belirleyici özelliği, insanların hayvanlar yoluyla anlatılmasıdır; bu özelliğiyle yazınsal fabl, ilkel hayvanların günümüzde de yaratmaya devam ettikleri fabllardan ayrılır. Bu tür, büyük olasılıkla Yunanistan’da doğdu; ilk fabl derlemesi Ezop’a atfedilmiştir. (İ.Ö. VI. yy.) Hint fabllarının ünlü bir derlemesi İ.S. 300 yılında, büyük olasılıkla Sanskritçe yazılmış Bidpai’dir. Bu türde dünyanın en büyük ustası olarak tanınan La Fontaine, öykülerinin çoğunu Ezop’tan ve Phaedrus’tan alıp kendi şiir diline çevirmiştir.
Fabl, kahramanları genellikle hayvanlar olan, içinde hep bir ders bulunan masallardır. Bu masalların çoğunun sonunda ya da içinde okura bir özlü sözle verilen ders bulunur: “İşte bu da ona bir ders olmuş, bir daha kimseyi kandırmamış,” ya da, “Uşaklar ilk efendilerinin değerini sonrakilerin eline düştükten sonra anlamışlar,” gibi… 
Fabl masalları, kulaktan kulağa yayılarak sözlü anlatım döneminin edebiyat ürünleri olarak insanlık tarihinde yerini almış ve basit, kolay, ahlak ilkelerini öğretme işlevini yüklenmişlerdir. Hatta ünlü bir Latin şairi Pehedre (Fedr) fabl için, “Bu masallar insanların kusurlarını düzeltmek için anlatılmalı ve yazılmalıdır,” demiştir.
***
Fabl’ların ilk kez Hindistan’dan çıktığı ve ilk fabl masallarının da “Pançatandra Masalları” olduğu söylenir. Bu kitabın önsözüne bakıldığında, kitabın yazarının, “Mehapur” hükümdarının, üç tembel çocuğunu eğitmek için tuttuğu “Vişnu- Sarma” adlı bir öğretmen olduğu belirtilir. 
***
Ayrıca Hindistan’da Beydaba, Batı’da Ezop ve Lafonten ünlü fabl ustalarıdır. Bu masalların hepsi genellikle yetişkinler için yazılmış, daha sonra da çocukların dünyasında kendilerine geniş bir yer edinmişlerdir. Şiir ve düzyazı biçiminde yazılmış olmaları ve çocukların kolayca ezberlemeleri de onları hep diri tutmuştur. 
***

‘Lafonten ‘den Bir Örnek
Orman Mahkemesinde’ ***


Krilov’un masalları ülkemizde “Keçi Bir Gün…” adıyla Tarık Dursun K. tarafından derlenmiş ve yeniden yazılmıştır. Bu kitapta masalların sonunda yine dersler verilir, ama bazı masallarda Krilov dersleri kendince yorumlayarak farklı eleştiriler ortaya koyar. Benim çok sevdiğim; “De Gidi Eşek De!..” masalında olduğu gibi…
***
EŞEK, bülbülün yoluna çıkmış, durdurmuş. 
- Yahu, kardeş, demiş. Nereye gitsem, hep sen! Herkes bülbül diyor da başka bir şey demiyor. Yok, en güzel öten senmişsin, yok güle şu dünyada âşık olan tek senmişsin… Hele o güle olan aşkın, hele o!.. Öylesine bir aşk ki bu, diyorlar. Ne Mecnun’da vardır, ne Ferhat’ta, Kerem’de… Doğru mu? 
Bülbül boynunu bükmüş, derin bir iç çekmiş. 
- Doğru kardeş, demiş. Doğru!
Eşeği bu kez daha büyük bir şaşkınlık almış mı sana. Kulaklarını eğip, dudaklarını sarkıtmış: 
- Valla’i çok şaştım birader, demiş. Neden dersen, geçende senin o güllerden birini yedim, hiçbir şeye benzetemedim. Çünkü ne tadı vardı, ne tuzu…
Ah, insanlar arasında,bülbülü tanımadıkları yetmiyormuş gibi, bir de güle olan tutkusunu bilmeyen nice nice eşekler yok mudur?

ŞEYTAN ve HANCI
Bir zamanlar şeytan bir handa konaklamaya başladı. Eğitimleri epeyce ihmal edilmiş insanlarla doluydu han, kimse onu tanımadı. Haşarılığı aklına koymuştu bir kere, bir süre herkesi yıldırdı. Ama sonunda hancı resti çekip, şeytanı karşısına aldı.
Elinde uzunca bir halat vardı.
“Şimdi dayağı hak ettin,” dedi hancı.
“Bana sinirlenmeye hiç hakkınız yok ,” dedi şeytan. “Ben buyum ve yanlış davranmak benim tabiatım” 
“Gerçekten mi?” diye sordu hancı.
“Sizi temin ederim, gerçek bu,” dedi şeytan.
“Gerçekten kendini alıkoyamıyor musun kötülükten?” diye sordu hancı.
“Bir an bile,” dedi şeytan; “benim gibi birini dövmek yararsız bir zalimlikten öteye gitmez inanın.”
“Hakikaten öyle galiba,” dedi hancı.
Bir ilmek attı elindeki halata, boynundan geçirip şeytanı astı.
Ve geriye çekilip mırıldandı, “Böylesi daha iyi!” 
II – İKİ KİBRİT ÇÖPÜ
Günün birinde bir gezginin Kaliforniya ormanlarına düştü yolu. Kurak bir mevsimdi, alize rüzgarlarının ortalığı kasıp kavurduğu. At sırtında uzun mu uzun bir yol gelmişti, açtı ve yorgundu. Bir pipo içebilmek için atından indi. Ceplerini kontrol ettiğinde sadece iki kibrit çöpü kaldığını fark etti. İlkini çaktı, ama ateş alamadan söndü gitti rüzgarla, kala kala tek bir kibrit çöpüne kaldı. 
“İşte bu harika!” diye geçirdi içinden gezgin. “Bir pipo için canımı verebilirim ve olasılıkla ateş almayacak olan tek bir kibrit çöpüm var! Benim kadar talihsiz adam var mıdır dünyada? Ama yine de” diye düşündü “bu kibriti çaktığımda pekala ateş alabilir, pipomu içerim, içini otların üstünde temizlerim, öyle kuru ki otlar çalı çırpı misali ateş almalarına şaşırmamalı; tutuşan otları söndürmeye çalışırken, elimden kurtulan alevler çoktan şu zehirli meşe çalılıklarına uzanmış olur; ona da yetiştim diyelim, esinti alevleri önüne alıp başka tarafa savurur; çalıların üzerine dallarını sarkıtmış şu çam ağacına ne demeli; bir kıvılcım sıçradığı dakka en üst dalına kadar ateş alacak besbelli; tüm ormanı cayır cayır yakabilecek bu dev meşalenin alevleri nasıl da sürüklenir çılgın alize rüzgarları ile kimbilir! Bir an için yangın ve rüzgarın sesinin birleşmesiyle kükreyişini duydum sanki şu küçük vadinin, canımı kurtarmak için delice koşuyorum ve alevler kovalıyor beni karşıki tepelere doğru; bu güzelim ormanın günler boyunca yanacağını düşünüyorum da, tüm sığırların telef olduğunu ve kuruduğunu tüm kaynakların, ne büyük zarar görürdü bütün çiftçiler, dört bir yana savrulurdu hepsinin çocukları. Hayat nasıl da değişebiliyor bir anda!”
Bu düşüncelerle uzandı ikinci kibritine, çaktı ateş almadı. “Tanrıya şükürler olsun!” dedi gezgin, yerleştirirken piposunu tekrar cebine.
III – HASTA ADAM ve İTFAİYECİ.
Evvel zaman içinde, çıkan bir yangında evde bulunanları kurtarmak için içeri giren bir itfaiyeci, hasta bir adamla karşılaştı. 
“Kurtarma beni dedi,” dedi hasta adam. “Güçlü olanları kurtar.”
“Bana nedenini açıklayabilir misiniz lütfen?” diye sordu itfaiyeci, bu işi gönüllü olarak yapan biriydi.
“Bundan daha adil bir davranış biçimi olamaz,” dedi yaşlı adam. “Her durumda güçlü olanlar tercih edilmeli, onlar dünyanın işine daha fazla yararlar.”
İtfaiyeci hastanın söylediklerini bir süre düşünüp tarttı, felsefe ile az çok ilgisi olan bir adamdı. “Pekala,” dedi sonunda, bu arada çatıdan bir parça çatırdayarak inmişti odaya; “fakat bu sohbetimizin hatırına bana söyler misiniz, en önemli işlevi nedir güçlü olanların?
“Çok basit,” diye karşılık verdi hasta adam; “güçlülerin en önemli işlevi zayıflara yardım etmektir.”
Söyledikleri itfaiyecinin üstünde etkili oldu, iyiden bir adamdı, içinde hiçbir kötülük yoktu. “Hasta olduğunuz için sizi anlayabilirim” dedi neden sonra, duvarın bir bölümü daha gürültüyle yıkıldı o esnada “ama bu kadar aptal olmanızı bağışlayamam.” Son derece adil bir insandı, baltasını olanca hızıyla kaldırıp yaşlı adamı yatağına mıhladı. 
IV- TÖVBEKÂR 
Adamın biri ağlamakta olan bir gence rastladı. “Niçin ağlıyorsun?” diye sordu. 
“Günahlarım için ağlıyorum,” diye cevap verdi delikanlı.
“Başka işin mi yok be oğlum!” deyip geçti gitti adam.
Ertesi gün yeniden karşılaştılar. Delikanlı yine oturmuş ağlıyordu. “Bugün neden ağlıyorsun peki?” diye sordu adam.
“Ağlıyorum çünkü bir lokma yiyeceğim yok,” diye karşılık verdi delikanlı.
Başını salladı adam, “Nedense biliyordum işin buraya varacağını”. 

ARSLANLA FARE

Herkese saygı göstermeli elden geldikçe.
Umulmadık kimselerden fayda görür insan.
İşte bu, gerçeği anlatan bir hikaye,
Daha nice bin hikaye arasından.
Pençesi dibinde bir arslanın,
Dalgınlıkla bir fare çıkıverdi.
Bu fırsatı kullanmadı sultanı ormanın,
Fareye dokunmayıp bir büyüklük gösterdi.
Bu iyiliği boşa gitti sanmayın;
Kimin aklına gelir ki bir an,
Fareye işi düşer arslanın?
Ama o da bir gün dışarı çıktı ormandan;
Gitti tutuldu bir ağa.
Ne çırpınma, ne kükreme … Kâr etmez tuzağa.
Bay fare koştu; dişiyle arslanın ağını,
Öyle bir kemirdi ki ağ söküldü nihayet.
Sabırla zamanın yaptığını;
Ne kuvvet yapabilir, ne şiddet.
“İyilik eden iyilik bulur.”
“Hizmet et benim için, hizmet edeyim senin için.”
“İyilik iki baştan olur.”

ŞAHİN İLE HOROZ

Şahin, tatlı bir daire çizerek süzüldü, yüzyıllık çınar ağacının dalına kondu. Gerçi kendisini hafif hafif esen rüzgarın kollarına bırakmıştı ama; yine de yorulmuştu inerken. Bir süre konduğu dalda soluklandı, üzerindeki tozları silkeledi ve “Biraz kestireyim.” diyerek iyice yayıldı.
Tam bu sırada bir ses duydu. Horozun biri bağırtıyla kaçıyordu. Çınarın altına geldiğinde soluk soluğa kalmıştı. Dönüp arkasına baktı, kimsenin gelmediğini görünce rahatladı.
Horozun kaçışını izlemiş olan şahin:
– Hah hah hah hah, diye gülmüştü.
Horoz, “O da kim?” diye çevresine bakınırken, şahin yukarıdan seslendi:
– Benim, dostum, ben, şahin, başını yukarı kaldır.
Horoz, sesin geldiği yöne kaldırdı başını, şahini gördü.
Şahin hâlâ gülüyordu:
– Ne oldu, kimden kaçıyordun öyle?
– Tabii gülersin, dedi horoz, sana göre bir şey yok.
– Kim kovalıyordu seni?
Horoz:
– Sahibim, dedi, kim olacak, ilerideki çiftlikte yaşıyorum.
– Size şaşıyorum, dedi şahin, sahipleriniz, henüz yumurtadan yeni çıkmış bir yavruyken özenle besleyip büyütüyorlar, sizler için güzel evcikler yapıyorlar, kümeslerde bir eliniz darıda bir eliniz arpada yaşayıp gidiyorsunuz, yine de size yaranamıyorlar… Yahu, kendisine bu kadar yararı dokunan insanlardan kaçılır mı?
Horoz, şahinin küçümseyici sözlerini dinledikten sonra:
– Sen, dedi, bir şahini tavada kızarırken veya şişe geçmiş közde pişerken gördün mü hiç?
– Yook, dedi şahin laubali bir tutumla, ne olacak?
– Ben, dedi horoz; çok horozlar, tavuklar gördüm sahibim pişirirken, ona nasıl güvenebilirim? 

TAVŞAN İLE KAMLUMBAĞA

Tavşan ikide bir böbürleniyor:
-Kimse benden hızlı koşamaz, diyormuş. Sonunda kaplumbağa dayanamamış:
-İstersen yarışalım, demiş.
Koşuya başlamışlar. Tavşan epeyce yol aldıktan sonra, “Hıh, o sırtı kabuklu hayvancık sürüne sürüne kim bilir ne zaman sonra bana yetişir?” diye düşünmüş.
-Şu ağacın altına biraz uzanıp dinleneyim, demiş. Uyuyakalmış.
Kaplumbağa ağır yürüyüşü ile yürümüş yürümüş, hiç dinlenmeden yol almış.
Tavşan bir ara gözünü açmış. Bir de ne görse beğenirsiniz, kaplumbağa neredeyse yarışı bitirmek üzereymiş. Hemen fırlamış, rüzgar gibi koşmaya başlamış. Ama ne çare, kaplumbağaya yetişememiş.
Böylece tavşan yarışı kaybetmiş. Aldırış etmemenin cezasını çekmiş. Kaplumbağa ise düzgün adımlarla, durmadan yürüdüğü için yarışı kazanmış.

ZALİM ASLAN

Vaktiyle ormanın birinde, canavar mı canavar bir aslan varmış. Çok kan döker, canını yakmadık tek bir hayvan bile bırakmazmış. O yaşadığı sürece, hiçbir hayvan rahat yüzü görmemiş. Bütün hayvanlar ondan nefret eder, ölümünü beklermiş.
Bu zalim aslan sonunda yaşlanmış. Gücü kuvveti kalmamış. Ağzındaki dişler de dökülünce herkesin maskarası olmuş. Hiçbir hayvan ona yardım etmiyor ve onunla konuşmuyormuş. Hayvanlar bir gün oturup karar almışlar; “Gelin hep beraber, bize bunca kötülük eden bu zalim aslanı iyice bir dövelim. Yaptıklarının cezasını, az da olsa görmüş olsun böylece.”
Sonunda bütün hayvanlar aslana saldırmış. İyice bir dövmüşler onu. Birisi boynuz vuruyor, diğeri çifte atıyor, bir başkası ısırıyormuş. Böylece; yaman bir öc almışlar aslandan.

Yazar: admin
Benzer Yazılar
Ahmet Muhip Dıranas’ın ait olduğu sanat geleneği ve nedenleri
Ahmet Muhip Dıranas’ın ait olduğu sanat geleneğini belirleyiniz. Şiirden hareketle Ahmet Muhip Dıranas Cumhuriyet şiiri içerisinde Öz Şiir anlayışına bağlıdır. Şiirlerindeki ahenk ögeleri, işlediği bireysel temalar, biçim ve söyleyiş kusursuzluğuna ulaşma çaba...
7. Sınıf Türkçe Cem Yayınları Çalışma Kitabı Cevapları Sayfa 24
7. Sınıf Türkçe Cem Yayınları Çalışma Kitabı Cevapları Sayfa 247.Sınıf Türkçe Cem Yayınları Öğrenci Çalışma Kitabı Cevapları, 7.Sınıf Türkçe Cem Web Ofset Yayınları Çalışma Kitabı Sayfa Cevap Anahtarı, 7. Sınıf Türkçe Cem Yayınları Çalışma Kitabı say...
7. Sinif Sosyal Bilgiler Evren Yayinlari Çalişma Kitabi Cevaplari Sayfa 60
7. Sinif Sosyal Bilgiler Evren Yayinlari Çalişma Kitabi Cevaplari Sayfa 607.Sınıf Sosyal Bilgiler Evren Yayınları Çalışma Kitabı Cevapları, 7.Sınıf Sosyal Bilgiler Evren Yayıncılık Çalışma Kitabı Cevap Anahtarı Evren Yayınevi, 7.Sınıf&...
7. Sinif Sosyal Bilgiler Evren Yayinlari Çalişma Kitabi Cevaplari Sayfa 59
7. Sinif Sosyal Bilgiler Evren Yayinlari Çalişma Kitabi Cevaplari Sayfa 597.Sınıf Sosyal Bilgiler Evren Yayınları Çalışma Kitabı Cevapları, 7.Sınıf Sosyal Bilgiler Evren Yayıncılık Çalışma Kitabı Cevap Anahtarı Evren Yayınevi, 7.Sınıf&...
7. Sinif Sosyal Bilgiler Evren Yayinlari Çalişma Kitabi Cevaplari Sayfa 58
7. Sinif Sosyal Bilgiler Evren Yayinlari Çalişma Kitabi Cevaplari Sayfa 587.Sınıf Sosyal Bilgiler Evren Yayınları Çalışma Kitabı Cevapları, 7.Sınıf Sosyal Bilgiler Evren Yayıncılık Çalışma Kitabı Cevap Anahtarı Evren Yayınevi, 7.Sınıf&...
7. Sinif Sosyal Bilgiler Evren Yayinlari Çalişma Kitabi Cevaplari Sayfa 57
7. Sinif Sosyal Bilgiler Evren Yayinlari Çalişma Kitabi Cevaplari Sayfa 577.Sınıf Sosyal Bilgiler Evren Yayınları Çalışma Kitabı Cevapları, 7.Sınıf Sosyal Bilgiler Evren Yayıncılık Çalışma Kitabı Cevap Anahtarı Evren Yayınevi, 7.Sınıf&...
7. Sinif Sosyal Bilgiler Evren Yayinlari Çalişma Kitabi Cevaplari Sayfa 56
7. Sinif Sosyal Bilgiler Evren Yayinlari Çalişma Kitabi Cevaplari Sayfa 567.Sınıf Sosyal Bilgiler Evren Yayınları Çalışma Kitabı Cevapları, 7.Sınıf Sosyal Bilgiler Evren Yayıncılık Çalışma Kitabı Cevap Anahtarı Evren Yayınevi, 7.Sınıf&...
5. Sinif Din Kültürü Gizem Yayilari Ders Kitabi Cevaplari Sayfa 134
5. Sinif Din Kültürü Gizem Yayilari Ders Kitabi Cevaplari Sayfa 1345.Sınıf Gizem yayıncılık Din Kültürü Dersi ders Kitabı Cevapları  Gizem Yayınları yayınlanmıştır. Meb yayınlarının 5.Sınıf Gizem yayıncılık Din Kültürü Dersi ders Kitabı Cev...
Aret Vartanyan
Bir ilişki sadece korkulardan, alışkanlıklardan, zorunluluklardan devam ediyorsa hiçbir anlamı kalmıyor. Yüreğinin çarpmadığı, paylaştığını hissetmediğin, yatağını paylaştığın insanın gözlerinde kaybolmadığın bir ilişki seni her gün öldürüyor....
Aret Vartanyan
Bir ilişkide bir taraf güçlüyü, bir taraf güçsüzü yaşatıyorsa o ilişki sürmez. Bir ilişkide bir taraf diğerine hükmetmeye çalışırsa o ilişki de sürmez. Bir ilişkide bir taraf diğeri için hayatından, kendinden vazgeçiyorsa o ilişki başlarken niteliğini kaybetmiş dem...
Yorumlar (0)

Bu sitede yayınlanan yazılar kaynak gösterilmeden alıntı yapılamaz.Tüm hakları saklıdır.